Wees niet zo streng voor jezelf. Je bent ook maar een mens!
zondag 15 december 2019


Je bent ook maar een mens

In vorige blogs heb je kunnen lezen dat ik op de middelbare school het sufferdje van de klas was. Ik schaamde me dat niemand bevriend met me wilde zijn. Ik wrong me in allerlei bochten om aardig gevonden te worden, maar dat hielp me niet om erbij te horen. Ik ging me steeds slechter over mezelf voelen. Totdat ik er genoeg van had. Ik sloot me aan bij een groep punkers en plotseling vond iedereen op school me stoer. Terwijl het me toen niets meer kon schelen wat ze van me vonden. De bevrijding die ik voelde was heerlijk. Nu ben ik al lang geen punk meer, maar deze periode heeft me wel geleerd om onafhankelijk van de mening van anderen te worden. En zo leef ik nog steeds.  


Ik droomde er altijd van om anderen te inspireren met mijn onafhankelijke levenshouding
Ik droomde er altijd al van om anderen te inspireren met mijn onafhankelijke levenshouding, om mijn levenslessen door te geven. Ik maak nu mijn dromen waar als coach/trainer die vrouwen (en soms ook mannen) helpt om zich minder aan te trekken van de mening van anderen. 


Je bent in het verleden gekwetst
Je trekt je zoveel aan van anderen omdat je in het verleden gekwetst bent. Een deel van jou is vroeger bekritiseerd, afgewezen of ontkend. Hierdoor kreeg jij het gevoel dat jij ‘niet goed genoeg’ was. Om te proberen wel ‘goed genoeg’ te zijn heb jij jezelf onbewust allerlei strenge regels opgelegd. Misschien mag je van jezelf geen fouten maken omdat je ouders vroeger veeleisend waren en nooit complimenten gaven. Misschien sta je jezelf niet toe te tonen dat je geraakt bent omdat emoties thuis ontkend werden. Of mag je van jezelf niet te hard lachen of praten omdat dit je vroeger verweten werd. Of mag je jezelf niet zijn omdat je vroeger, terwijl je gewoon jezelf was, gepest, uitgelachen of buitengesloten werd. En zo  hebben we de hardheid van de buitenwereld overgenomen en zijn we harder voor onszelf geworden dan we ooit voor anderen zullen zijn. 


De strenge regels die jij jezelf oplegt om ‘goed genoeg’  te zijn, zijn een overblijfsel uit vroeger tijden. 
De strenge regels die jij jezelf oplegt om wel ‘goed genoeg’ te zijn, zijn dus een overblijfsel uit vroeger tijden. Een overblijfsel waar je je vaak niet eens van bewust bent. Als een vis die zich niet bewust is van het alomtegenwoordige water waarin hij zwemt.


Wel eens van de term ‘self fullfilling prophecy’ gehoord?
Het is goed om je ervan bewust te worden welke regels jij jezelf oplegt. En om je ervan bewust te worden hoe onrealistisch streng die regels zijn. Hoe onmogelijk is het bijvoorbeeld om je aan de regel ‘Ik mag geen fouten maken’ te houden? Denk eens aan de strijd die het kost om te voorkomen dat je een fout maakt, de energie, het malen en het piekeren. En vergissen is menselijk. Je zult een keer de fout ingaan. En zodra dat gebeurt wordt jouw oude angst om ‘niet goed genoeg’ te zijn bevestigd. Wel eens van de term ‘self fullfilling prophecy gehoord? Dat is precies wat hier gebeurt.


Pas als je mildheid naar jezelf kunt toelaten, komt de weg naar heling in zicht
Pas als je de hardheid die de buitenwereld (vaak onbedoeld) naar jou toe getoond heeft, uit je eigen systeem kunt bevrijden komt er plaats voor mildheid voor jezelf. Dan komt de weg naar heling in zicht. Dan kun je jezelf accepteren zoals je bent en wie weet ga je zelfs van jezelf houden. Dat gun ik jou van harte!


Heeft mijn blog je aan het denken gezet? Wil je het hieronder met me delen? 



 
 
 
 
Momentje...