Het wijze meisje
zaterdag 8 augustus 2020


Het wijze meisje

Het wijze meisje

Ik ben bij mijn ouders in Hengelo. Ik hoor mijn moeder (92) de telefoon pakken om iemand te bellen. Mijn moeder heeft de nodige kwaaltjes, maar haar geest is nog krachtig en levendig. Aan de andere kant wordt opgenomen. ‘Dag Jos!’ zegt mijn moeder. ‘Hoe is het met je?’ Geamuseerd hoor ik de vriendin aan de andere kant zeggen: ‘Goed meisje!’  

Ik voel me nog geen dag ouder dan toen ik een meisje was

Dat zet me aan het denken, want als ik bij mezelf naga voel ik me van binnen ook geen dag ouder dan toen ik een meisje was. Verder mijmerend (het is per slot van rekening vakantie) komt ook de vraag op: ‘Wie ben ik eigenlijk?’ Want als ik in de spiegel kijk, zie ik toch echt iemand anders staan dan toen ik een meisje was. En als mijn moeder in de spiegel kijkt, dan kijkt er ook geen meisje terug (alhoewel mijn moeder nog altijd iets meisjesachtigs heeft).

Het is niet meer dan een brei willekeurige bullsh*t

Ik zie er dus veel volwassener uit dan toen ik een meisje was. Maar ben ik dat ook? Denk ik ook volwassener? Wacht! Ik ga mijn gedachten een minuutje observeren. Ik schrijf ze meteen op:

  1. ‘Waar zou die vrouw die ik buiten zie lopen naar toe gaan?’
  2.  ‘Zou het morgen ook weer zo warm zijn?
  3. ‘Wat voor gepiep hoor ik daar?’
  4.  ‘Daar hoor ik die piep al weer!’
  5.  ‘De mensen in Hengelo fietsen langzamer dan in Amsterdam’.
  6. Ja, daag! Ik laat jullie echt niet alles weten. Dit is de gecensureerde selectie!

Mijn gedachten komen en gaan. En het zijn vast andere gedachten dan ik als meisje had. Maar of ze volwassener (lees: nuttiger of verstandiger) zijn? De score van deze minuut geeft weinig hoop. Het is niet veel meer dan een brei aan willekeurige bullsh*t. Wie weet produceer ik nu zelfs meer bullsh*t gedachten dan toen ik een meisje was.   

Je hersenen genereren een constante stroom gedachten 

Natuurlijk, soms helpen je gedachten je om iets uit te vogelen of om iets te plannen of om gevaar te voorkomen. Maar veel gedachten komen gewoon willekeurig op. Je hersenen generen een constante stroom gedachten. Soms zijn die gedachten helpend, maar vaak is het gewoon een bulls*t brei en soms (bij de een meer dan bij de ander) zijn het schadelijke gedachten. Dat zijn dan bijvoorbeeld gedachten zoals die waar ik de vorige keer over schreef: Van die lelijke, nare, harde gedachten die je af en toe over jezelf kunt hebben. Of nare gedachten die je over anderen kunt hebben, of piekergedachten en doemscenario’s.   

Maar je bent er niet willoos aan overgeleverd

Aan het komen en gaan van al die gedachten kun je niet zoveel doen. Je kersenpit blijft ze maar uitbraken. Dat gaat de hele dag door. Vaak ben je je er niet eens bewust van. Ze komen en gaan automatisch EN je handelt er vaak automatisch naar. Maar dat laatste hoeft niet. Want je bent niet willoos overgeleverd aan die gedachtestroom. Dat zeker niet! Want je BENT niet je gedachten. Je bent een onafhankelijke observator die gedachten HEEFT. Die is onveranderlijk en leeftijdsloos en was er al toen je een meisje was. Het is het bewustzijn waarmee je verbonden bent met jouw bron. Het is je innerlijke gids.

Je kunt je gedachten observeren en kiezen hoe je reageert

Hier komt je keuzevrijheid om de hoek kijken, want je onafhankelijke ‘ik’ hoeft zich niet willoos mee te laten sleuren door die gedachtestroom. Die kan zelf bepalen wat je met die gedachten doet. Zo kun je lelijke, nare gedachten gewoon laten opkomen en ook weer voorbij laten gaan, terwijl je ze observeert en je realiseert: ‘Daar heb je weer zo’n gedachte, die is ergens ontstaan, waarschijnlijk met een goede reden, maar ik hoef er deze keer niet naar te handelen.' En als het een nuttige en helpende gedachte is, kun je er voor kiezen om er wel naar te handelen. 

Het is een proces van vallen en opstaan

Het is goed om te leren om oplettend te zijn, je gedachten op te merken en tegelijkertijd te luisteren naar je innerlijke gids. Gemakkelijk is het niet. Het is een proces van vallen en opstaan dat een leven lang duurt. Maar als je jezelf toestaat om fouten te maken, er rekening mee houdt dat het (ook als je bewust handelt) niet altijd zo zal gaan als je verwacht of hoopt en als je een open mind houdt, dan zal het steeds beter lukken.   
 



 
 
 
 
Momentje...